((سفری به نا کجا ))

 میروم ، بار سفر را بسته ام.

 در پی آزادی ام !

  دور می گردم من از آبادی ام.

 مقصدم سوی نمی دانم کجاست.

 سوی دریا ، آسمان ،آتشفشان ، حتی کویر.

 سوی جنگلها ،بیابانها ،کوه ،حتی خدا!

 می روم .

 گرچه نمی دانم کجا!

 میروم.

 می روم تا فکر تنهایی خویش ، تا ابد ، تا انتهای نا کجا!

 کوله بارم یک بغل بی رنگی است ،یک بغل تنهایی است ،از خدایم بی خبر ، توشه ام دلتنگی  است.

 کوله بارم پرشده از سادگی ،از خستگی ،افسردگی ،دل بستگی !

 دل بستگی از یک نگاه!

 پر شده از بی تو بودن تا گناه!

 من نمی دانم کجا باید روم!

 هر کجایی میروم ،

 من:

 غرق دنیا میشوم.

 میروم تا اوج تا شیطان شدن.

 می گدازم از گناه.

 تشنه میگردم زنور.

 می خورم از میوه ی صدها گناه.

 گم می شوم.

 می روم تا پرتگاه ، مرز سقوط.

^{چقدر سخته توچشاي كسي كه تمام عشقت روازت دزديد}

                    ^و

                            ^{به جاش يه زخم هميشگي روقلبت هديه دادزل بزني}

        ^{به جاي اينكه لبريز كينه ونفرت شي حس كني هنوزم دوسش داري!!!}