شباي سرد خونه خالي دل من تنها نشسته

توي كوچه روي ناودون صداي گريه بارون

ياد اون خنده آخر دلمو كرده پريشون

نمي دونم از كجا بود نمي دونم به كجا رفت

همش از خودم مي پرسم كه چرا رفت اون كجا رفت

آخه اون بود همه دنيام همه عشقم همه رؤيام

يه جرقه يه ستاره انگار از عرش خدا بود

مث غصه مث يه درد با دل من آشنا بود

هرچي فرياد مي زنم كه كجايي تو كجايي

خوب نگام كن تا ببيني تو ببين برام چي ساختي

خوب نگام كن تا بدوني تو چرا عشق و نباختي

به اميد روز ديدار منم اون شبگرد بيدار

 ديگه حتي اسم من با لبات نا آشناست

سرنوشت من و تو به غمي سنجين شده

ساعت روي ديوار , پوسيده زير زنگار

قصه آشنايي شده فراموش من

اينجا ديگه کسي نيست , براي دل سپردن

قصه آشنايي شده فراموش من