بی نام و نشان

کوتاه ولی عاشقونه

binam87 — Tue, 13 Jan 2009 08:30:18 GMT

مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند.آنها عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند.

زن جوان: یواش تر برو، من می ترسم.
مرد جوان: نه، اینجوری خیلی بهتره.
زن جوان: خواهش میکنم ، من خیلی می ترسم.
مرد جوان: خوب، اما اول باید بگی که دوستم داری.
زن جوان: دوستت دارم، حالا میشه یواش تر برونی.
مرد جوان: منو محکم بگیر.
زن جوان: خوب حالا میشه یواش تر بری.
مرد جوان: باشه به شرط اینکه کلاه کاسکت منو برداری و روی سر خودت بذاری، آخه نمیتونم راحت برونم، اذیتم میکنه.

روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود. برخورد موتور سیکلت با ساختمان حادثه آفرید. در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتورسیکلت رخ داد، یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری درگذشت. مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود. پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت را بر سر او گذاشت و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند. دمی می آید و بازدمی میرود. اما زندگی غیر از این است و ارزش آن در لحظاتی تجلی می یابد که نفس آدمی را می برد.

زندگی چیست ؟

اگر خنده است چرا گریه میکنیم ؟ اگر گریه است چرا میخندیم ؟

اگر مرگ است چرا زندگی میکنیم ؟ اگر زندگی میکنیم چرا میمیریم ؟

اگر عشق است چرا به اون نمیرسیم ؟ اگر عسق نیست چرا عاشقیم ؟؟

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

--(( تــــــــــــــــنهـــــــــایــــــــــــی ))--

binam87 — Thu, 13 Nov 2008 07:33:18 GMT

رفتم ولی نرفته ياد تو از سر من

هرگز نميشه عشقی بعد از تو باور من

غمت در نهانخانه دل نشیند
بنازی که لیلی به محمل نشیند
پی محملش آنچنان زار گریم
که از گریه ام ناقه در گِل نشیند
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند
از آن زمان که آرزو ،چو نقشی از سراب شد
تمام جستجوی دل ،سوال بی جواب شد
نرفته کام تشنه ای ،به جستجوی چشمه ها
خطوط نقش زندگی،چو نقشی بر آّب شد
چه سینه سوز آه ها ،که خفته بر لبان ما
هزار گفتنی به لب ،اسیر پیچ و تاب شد
نه شور عارفانه ای،نه شوق شاعرانه ای
قرار عاشقانه هم ،شتاب در شتاب شد
نه فرصت شکایتی ،نه قصه و روایتی
تمام جلوه های جان ،چو آرزو به خواب شد
نگاه منتظر به در ،نشست و عمر شد به سر
نیامده به خود دگر،که دوره شباب شد
هفت آسمان را بردرم ،وز هفت دريا بگذرم
ای شعلهء تابان من
هم رهزنی هم رهبری ،همین سری همان سری
ای نور بی پایان من
چون ميروی بی من مرو ،ای جان جان بی تن مرو

ای ديدن تو دين من ،وی روی تو ایمان من
اي هست تو پنهان شده ،در هستي پنهان من
چون ميروی بی من مرو ، ای جان جان بی تن مرو
ای یارمن ای یار من ،ای دلبرُ دلدار من
ای محرمُ غمخوار من ،ای دینُ ای ایمان من
خوش میروی در جان من ای درد تو درمان من
چون ميروی بی من مرو ،ای جان جان بی تن مرو

هفت آسمان را بردرم ،وز هفت دريا بگذرم
ای شعلهء تابان من
هم رهزنی هم رهبری ،همین سری همان سری
ای نور بی پایان من
چون ميروی بی من مرو ،ای جان جان بی تن مرو

##شهر برفی##

binam87 — Tue, 05 Aug 2008 06:55:18 GMT

شهر برفي رو ميبينم از كنار پنجره

بي تو گم ميشم تو بغض كوچه هاي خاطره

تو خيالم ميبينم مثل قديما باهميم

سايه هامون داره از كنار جاده ميگذره

تو اتاقم همه جا سايه توست

سايه پاك تو اي هميشه خوب

بوي خوب تو رو ميده هر نسيم

غم چشم تو رو داره هر غروب

تو نيستي اما اسمت هميشه رو لبامه

بهانه اي براي شروع گريه هامه

صداي پات ميپيچه تو كوچه هاي خلوت

چه انتظار تلخي تو غربت شبامه

آروم آروم داره باز بارون ميباره گوش بده

باز دلم حال و هواي گريه داره گوش بده

شعر تلخ گريه هام ، واسه ابرا ميخونن

آروم آروم داره باز بارون ميباره گوش بده

بي تو بر لب غصه اي جز غم نداشت

اين كه تنها موند و غم رو غم گذاشت

روزاي قشنگمون چه زود گذشت

كاش ميشد روزاي رفته بر ميگشت

تو نيستي اما اسمت هميشه رو لبامه

بهانه اي براي شروع گريه هامه

صداي پات ميپيچه تو كوچه هاي خلوت

چه انتظار تلخي تو غربت شبامه

تو چطور ميگي که من براي تو کم بودم

مني که عاشق ترين عاشق عالم بودم

تو فقط ديده گريون خواستي

من برات قلب پر از خون بودم

آخه تو فقط يه عاشق خواستي

اما من گذشته از جون بودم

تازه انگار داره باورم ميشه

من و تو سايه و نوريم

تازه انگار داره باورم ميشه

با هم و از هم چه دوريم

بين ما پنجره اي باز نميشه

بين ما قصه اي آغاز نميشه

بين ما هميشه يک ديواره

تازه فهميدم حقيقت داره

تو فقط دست نوازش خواستي

من سرا پا غرق خواهش بودم

تو هميشه در پي بهانه ها

اما من حديث سازش بودم

آره , تو يک دل سپرده خواستي

چه کنم که سر سپردت بودم

تا که هرگز کسي عاشقت نشه

واسه مردم درس عبرت بودم

مني که ساده به خاک افتادم

بايدم ساده بدي بر بادم

راستي لعنت به من ديوونه که

به تو قلبمو چه آسون دادم

تو چطور ميگي که من براي تو کم بودم

مني که عاشق ترين عاشق عالم بودم

من نه عمري پشت شيشه چون عروسک بودم

نـه کـه خـفـتـه بـيـن پــنـبـه هـا و پــولـــک بودم

من اگـر سـردار عـشــقـم يا کـه پـاک باخـتـه ام

ســرنوشــتم رو با دســتـاي خــودم سـاخته ام

قـصـه ها گـذشـتـه بـر مـن تــا بـدونـم کـيسـتم

سر گذشتم هر چه بوده من پشيمـون نيـسـتم

يه زمان عاشــق و گـاهـي تـوي آغـوش هـوس

هـــر چـــه بــوده انــتــخــاب مـن بــوده و بــس

عشق من جز غم دلواپسي نيست

آخـه قـلـبم مثل قلب کسي نيست

من پر از احساسم

تو پر از احساسـي

واي اگر قلب منو نشناسي

بيا با عشق و احساس منو دوباره بشناس

بيا با عشق و احساس منو دوباره بشناس

گاهي سرشار از حقيقت گاهي مغلوب گناه

هر چه هستم تو فقط من رو براي من بخواه

مــن اگـر مـريـم پـاکـم يـا کـه يـک گـيـاه هرز

عشق من بيا به باور هـاي مـن عـشـق بورز

یک داستان کوتاه در ادامه مطلب

اي شمع آهسته بسوز كه شب دراز است

binam87 — Tue, 17 Jun 2008 06:24:18 GMT

چه بی رنگه شب من بد آهنگه شب من

نگاهی آشنا نیست چه دلتنگه شب من

هوا سنگین تن زخمی شب سرد

سکوت شب پر از لالایی درد

تو رفتی و من از دنیا بریدم

به کنج سایه های شب خزیدم

برام هر گوشه از تو یادگاره

تو ذهنم از تو صدها یادگاره

از اون روزای خوبه آشنایی

چه موند با من به جز درد جدایی

منو تو با پای خسته سوی روشنی دویدیم

بی دریغ از کوشش ما که به آخر نرسیدیم

منو با دلواپسیهام توی نیمه راه گذاشتی

واسه این شب زده افسوس دیگه احساسی نداشتی

بذار تا از دو چشمام اشک بباره

شکست من برات فرقی نداره

گناه توست که بر این حال و روزی

بسوز ای دل سزاواری بسوزی

هنوزم عکس قشنگت توی خونه

اشک به چشمونم میاره بی بهونه

یادمه گفتی که قدرمو میدونی

تا نفس تو سینه هست با من میمونی

شبا خوابتو میبینم روزا غمگین میشینم

از تو بی خبر بودن واسه من سخته دوریس

بگو بعد این سالا تو کجا هستی حالا

بنویس هر جا که رفتی به یادم هستی دوریس

بنویس هر جا که هستی بنویس

اگه عهد با کسی بستی بنویس

بعد این سالهای دوری اگه باز

به امید من نشستی بنویس

بعد این سالهای دوری اگه باز

به امید من نشستی بنویس

ایستاده میمیره درخت

binam87 — Sun, 01 Jun 2008 07:04:18 GMT

تو که نیستی خیال کن که دیگه

هیچکی باهام نیست

دیگه هیچی تو این زندگی

اونجور که میخوام نیست

من از غم مینویسم مینویسم که بخونی

من از دل مینویسم که غم عشقو بدونی

تو از حال یه عاشق آخه هیچی نمی دونی

نمی دونی نمی دونی

به چشمای تو سوگند

غم اومد که گریون کنه چشمامو نتونست

شب اومد که داغون کنه دنیامو نتونست

دل من دیگه از غم که شکسته نمیشه

اسیر غم عشقه دیگه خسته نمیشه

کمه فرصت ذیدار تو این عالم مستی

میخوام با تو بخندم به زمونه به هستی

هنوز عشق منی مثل همیشه

دل از خوب و بدت خسته نمیشه

هنوز عشق منی مثل همیشه

دل از خوب و بدت خسته نمیشه

تو ای آمده از راه بازم مثل همیشه

دلم با تو یه رنگه جدا از تو نمیشه

غم و غصه نتونست بگیره تو رو از من

بدون قدر وفامو دیگه دور نشو از من

هنوز عشق منی مثل همیشه

دل از خوب و بدت خسته نمیشه

هنوز عشق منی مثل همیشه

دل از خوب و بدت خسته نمیشه

پس از تو رنگ گلها هم فریب است پس از تو روزگارم بی فروغ است

که میگوید پس از تو زنده هستم دروغ است هر که میگوید دروغ است

ای ستاره بی تو من تاریکم بی تو من به انتها نزدیکم

وای چه کردم من چه بود تقصیرم که چنین بود بعد تو تقدیرم

تو نخواستی من و تو ما باشیم سرنوشت این بود که تنها باشیم

خیلی زود از یادت رفتم

binam87 — Sun, 25 May 2008 07:15:43 GMT

خيلي زود از يادت رفتم

مثل شعراي قديمي بوي كهنگي گرفتم

ديگه تازگي ندارم خيلي زود از يادت رفتم عزيزم

اين روزها چند خطي ام شعر توي تنهايي نوشتم

حيف همه بيت هاش همين شد خيلي زود از يادت رفتم عزيزم

يادمه برام مي گفتي توي حرفات از صداقت

عشق نه خيلي بالاتر آره از ته رفاقت

كو كجاست اون همه حرفات خيلي زود از يادت رفتم

كو كجاست عشق تو چشمهات خيلي زود از يادت رفتم

من شكستم اين دلم رو پي اعتماد با تو

دلمو خوش كردم اما بي تو و با ياد با تو

دلم اينجا توي سينم بي تو خشكيد و نگفتم

تو دلم غصم همينه خيلي زود از يادت رفتم

گله اي ندارم از تو مي دونم سياهه بختم

گله ام فقط همينه خيلي زود از يادت رفتم

چقدر دوست داشتم یك نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟ اما افسوس كه هیچ كس نبود ...همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره ... آری با تو هستم! با تویی كه از كنارم گذشتی و حتی یك بار هم نپرسیدی چرا چشمهایم همیشه بارانی است*********

عاشقم عمریه اما تو دلت جایی ندارم
عاشقم اما چه فایده تو دلت جایی ندارم
یه روزی می شه که دست رد به سینم می زنی تو
می دونم که من ساده تو دلت جایی ندارم
می دونم که از تب عشق تو داری بهم می خندی
می بینی چه بی قرارم اما در به روم می بندی
نمی ذاری که چند دقیقه لحظه ای با تو باشم
دور می شی مثل یه سایه دلمو اسیرت کردی
می دونم یه عشق تازه اومده جامو گرفته
سر سنگین شدی رفتی تو دلت جایی ندارم
شب و روز با عشق تازت می ری و خوش می گذرونی
دیگه به فکرم تو نیستی تو دلت جایی ندارم
اما دوست دارم بدونم حرف آخر دلت و با نگات برگشتی گفتی تو دلت جایی ندارم
انگاری همش یه خوابه
خواب نه مثل سرابه
چی بگم از ......
رنج و عذابه

شبگرد

binam87 — Sun, 11 May 2008 08:59:18 GMT

همه خسته درا بسته بغض آسمون شكسته

شباي سرد خونه خالي دل من تنها نشسته

توي كوچه روي ناودون صداي گريه بارون

ياد اون خنده آخر دلمو كرده پريشون

نمي دونم از كجا بود نمي دونم به كجا رفت

همش از خودم مي پرسم كه چرا رفت اون كجا رفت

آخه اون بود همه دنيام همه عشقم همه رؤيام

حالا بي اون يه اسيرم خيلي خستم خيلي تنهام

***

يه صدا بود يه نگاه بود نگاه چشم سياه بود

يه جرقه يه ستاره انگار از عرش خدا بود

مث غصه مث يه درد با دل من آشنا بود

هرچي فرياد مي زنم كه كجايي تو كجايي

خوب نگام كن تا ببيني تو ببين برام چي ساختي

خوب نگام كن تا بدوني تو چرا عشق و نباختي

به اميد روز ديدار منم اون شبگرد بيدار

به اميد روز ديدار منم اون شبگرد بيدار

ديگه حتي اسم من با لبات نا آشناست

سرونوشت عشقمون بازي دست خداست

براي برگشت ما ديگه خيلي دير شده

سرنوشت من و تو به غمي سنجين شده

ساعت روي ديوار , پوسيده زير زنگار

اين لحظه هاي راکد , همش حديث تکرار

باطل شدن رو تقويم , روزاي خالي و پوچ

خميازه هاي ذهنم , تو فکر رفتن و کوچ

روزنه اي نمونده , واسه نفس کشيدن

باور اوج پرواز , توي قفس پريدن

يخ بسته مثل قلبم , خلوت آغوش من

قصه آشنايي شده فراموش من

اينجا ديگه کسي نيست , براي دل سپردن

براي جون گرفتن , يا عاشقانه مردن

دست نوازشي نيست , که اين منو ما کنه

عشق رو توي وجودم , دوباره پيدا کنه

فرقي با هم ندارن , امروز و فرداي من

طلسم اين توقف , گرفته دنياي من

يخ بسته مثل قلبم , خلوت آغوش من

قصه آشنايي شده فراموش من

تــــــــــــــــــــــنهـــــــــــــــــــایی

binam87 — Sun, 04 May 2008 09:43:18 GMT

بر سنگ قبر من بنوسيد خسته بود . اهل زمين نبود. نمازش شکسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نمي شد مانده بود ......................................................

((سفری به نا کجا ))

میروم ، بار سفر را بسته ام.

در پی آزادی ام !

دور می گردم من از آبادی ام.

مقصدم سوی نمی دانم کجاست.

سوی دریا ، آسمان ،آتشفشان ، حتی کویر.

سوی جنگلها ،بیابانها ،کوه ،حتی خدا!

می روم .

گرچه نمی دانم کجا!

میروم.

می روم تا فکر تنهایی خویش ، تا ابد ، تا انتهای نا کجا!

کوله بارم یک بغل بی رنگی است ،یک بغل تنهایی است ،از خدایم بی خبر ، توشه ام دلتنگی است.

کوله بارم پرشده از سادگی ،از خستگی ،افسردگی ،دل بستگی !

دل بستگی از یک نگاه!

پر شده از بی تو بودن تا گناه!

من نمی دانم کجا باید روم!

هر کجایی میروم ،

من:

غرق دنیا میشوم.

میروم تا اوج تا شیطان شدن.

می گدازم از گناه.

تشنه میگردم زنور.

می خورم از میوه ی صدها گناه.

گم می شوم.

می روم تا پرتگاه ، مرز سقوط.

^{چقدر سخته توچشاي كسي كه تمام عشقت روازت دزديد}

^و

^{به جاش يه زخم هميشگي روقلبت هديه دادزل بزني}

^{به جاي اينكه لبريز كينه ونفرت شي حس كني هنوزم دوسش داري!!!}

طوفان غم

binam87 — Sun, 30 Mar 2008 08:15:18 GMT

باورم نمیشه...

هميشه توي اين باور بودم كه تا آخر، آخرش تا جايي كه زندگي براي من و تو به پايان برسه، با هم هستيم.آره نازنين بد جوري به خندهات و به نگاهاتو به صدات عادت كرده بودم. ديگه شده بود عادت هميشگي كنار لبه باز پنجره چشم انتظار اومدنت بنشينم و از دور برات دست تكون بدم. تقسير تو بود، آره تو...؟ چون هميشه تو چشات برق شادي اميدي موج مي زد. هميشه نگاهات من و از نگروني در مي آورد و به من مي گفت، نازنين هستم تا آخرش تو مال منيو كنار هم ... ولي كو ... كو ...؟ اون همه لطف و صداقت كو اون همه مهربوني، برگرد ! برگرد !!! آخه ديگه طاقت دوري تو را ندارم. تا كي يه گوشه تنها بشينم كنار در باز پنجره به اميد اينكه بر مي گردي... بر مي گردي... آيا ...؟ آره ساكتم، ساكتم از روزي كه تو رفتي و نيستي كنارم، اما تو قلبم دارم يه دنيا شكايت از فرياد سكوتم ... تو دلم دارم يه دنيا از غم نداشتن صداي سكوتم...؟ منتظر مي مونم تا تو برگردي. باز مثل اينكه ديونه شدم اين حرفا، ياد آور خاطرات گذشته و تكرار نگاهات چه فايده به دل مدام قول دروغ دادن كه يار بر مي گرده چه فايده، بايد اين حقيقت لعنتي رو باور كرد، بايد گذاشت كه اشكها روي گونه ها سرا زير بشه، ولي نبايد با سرنوشت جنگيد، نه اصلاٌ نميشه جنگيد... آره تو رفتي، رفتي تا به آرامش ابدي برسي و من و با اين همه مشكلات و كوهي از غم تنها گذاشتي.

عيبي نداره مهم براي من آرامش و

راحتي توووووِ

این بار در سکوت تنهایی خود می نشینم و برای خود میگویم نه برای تو...

کاش آن روزها که برای تو گفته بودم دفتر خاطراتم را به زیر پا ...

مینشینم بر روی میز تنهایی خویش درست است هوا بسیار سرد است اما نمی دانم که آیا این سرما ماندنی است یا ...

با یک دنیا غم و حسرت دل از آغوش تو کندم دیگه حتی یه بارم من به عشقت دل نمی بندم

به آسونی یک غصه تو از عشقم گذر کردی دلم یه گوله آتیش تو اونو شعله ور کردی میون اینهمه آدم

شدم تنهاترین تنها من و اینجا رها کردی تو در این گوشه ...

ببین بغضه شکستم را نمیگم دیر یا زود اگه چیزی برام مونده یه موشتی خاطره بوده

واسه این عاشق ساده یه روز مثل خدا بودی نمی دونست دل ساده که خیلی بی وفا بودی

با اینکه دل بریدم من شکسته بال پروازم هنوزم تویه غربت برات معنای نیازم

وقتی سکوت می‌کنیم یعنی دیگر همه چیز تمام شده است! یعنی حرفهایمان تبدیل شده به راز. رازی که نمی‌خواهیم فاش شود

binam87 — Sat, 16 Feb 2008 12:42:18 GMT

نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو

واسه بوی گل یاس واسه عطر تن تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو

واسه وسوسه چشمهای روشن تو

چرا دلتنگ تو باشم چرا عکستو ببوسم

چرا تو خلوت شبهام چشم به راه تو بدوزم

چرا یاد تم بمونم تویی که نموندی پیشم

میدونم تا آخر عمر نه دیگه عاشق نمیشم

یه روز ابری و سرد رفتی تو از زندگیم

به تو گفتم بعد از این واسه هم غریبه ایم

از حقیقت تا دروغ فاصله خیلی کمه

نه دلم تنگ نشده تنها دروغمه

*********====،××××؟٪٪٪٪٪٪٫٫٫٫¤¤¤¤¤¤¤٬٬٬!!!!!!!

هر وقت خواستي بدوني كه کسي دوستت داره تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني: اگه نگات کرد عاشقته . اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره اگه سرشو انداخت پايين و يه لحظه رفت تو فکر بدون بدونه تو ميميره و اگر هم خنديد بدون اصلا دوست نداره.